Interview met Hana Březinová
Het doet mij veel deugd dat Hana bereid was om mee te werken aan een interview voor het clubblad. Ik ken haar al meer dan dertig jaar en heb veel respect voor haar. Als fokker en keurmeester heeft zij een zeer goede naam. In stambomen van honden in heel veel landen kunt u honden door haar gefokt tegenkomen.
Het is een uitgebreid, leerzaam en zeer interessant interview geworden waarin zij bij sommige vragen haar uitgesproken, eerlijke mening geeft. Bijvoorbeeld bij de vraag: Is the AmStaff standard a good one?
Het interview is vertaald van de Tsjechische taal naar het Engels door Eliska Kysela, waarvoor hartelijk dank!
Wilt u zich voorstellen aan onze lezers, Hana?
Mijn naam is Hana Březinová. Ik ben 63 jaar oud en werk al 48 jaar actief met honden. Sinds 1990 fok ik Amerikaanse staffordshireterriërs en honden uit mijn kennel TIPIT Z HANKY zijn bijna overal ter wereld te vinden. Ik heb meer dan 150 kampioenen van verschillende landen gefokt, waaronder Europese en Wereldkampioenen, BIG-titels en BIS. Het is onmogelijk om ze allemaal te tellen. Sinds 1999 ben ik keurmeester voor dit ras en ik heb veel belangrijke shows in vele landen gekeurd, waaronder Wereld- en Europese shows. Shows in Australië, Spanje, Servië, Slowakije, Duitsland, België, Frankrijk, Oostenrijk, Denemarken, Zweden, Polen, Italië, Kroatië, Rusland, Roemenië, Finland en Tsjechië.
Momenteel fok ik nog steeds actief en show ik mijn eigen honden.
Wat is uw kennelnaam en hoe bent u op die naam gekomen?
Mijn kennelnaam is “Tipit z Hanky” en die komt eigenlijk voort uit de namen van twee kennels: “Z Hanky” (mijn oorspronkelijke kennelnaam) en Tippitt’s (de kennel van de heer Jos Walstock, met wie ik nauw samenwerkte).
Hoe bent u in aanraking gekomen met de AmStaff?
Dat weet ik eigenlijk zelf niet eens precies. Een vriend bracht ze als eerste naar Tsjechoslowakije en ik was erg geïnteresseerd in dit ras. Na mijn Bullterriër zag ik in de Amerikaanse staffordshireterriër een geschiktere opvolger voor werk.
Ik weet dat u de kennel Tippitt’s van Jos Walstock in Venlo vaak hebt bezocht en wij hebben elkaar daar ook verschillende keren ontmoet. Wanneer was de eerste keer dat u de kennel bezocht?
Ik denk dat het in 1989 was en ik bewaar daar mooie herinneringen aan. Natuurlijk herinner ik me onze ontmoeting en ik heb nog steeds enkele van uw perfecte foto’s van Amerikaanse staffordshireterriërs tentoongesteld :-)
Was de AmStaff uw eerste ras?
Nee. Ik begon met Duitse Herders en werkte vooral met honden. Toen ik een gezin stichtte, had ik nog maar één Bullterriërreu, waarmee ik ook werkte (hij had 12 werkexamens en een zeer succesvolle werkcarrière). Daarna kochten we een teef en kregen we enkele nesten. Maar omdat ik weer met honden wilde werken, importeerde ik een Belgische Mechelse Herderteef uit Nederland en keerde ik terug naar training. Helaas waren onze omstandigheden voor het houden van dit ras niet ideaal (we woonden in een rijtjeshuis).
Heeft u op dit moment ook andere rassen?
Al 26 jaar heb ik alleen Amerikaanse staffordshireterriërs.
Wanneer bent u begonnen met het fokken van AmStaffs?
In 1990.
Waar kwam uw oorspronkelijke basis vandaan?
De basis van mijn fokkerij is gebaseerd op de teef TIPSY (Sindelar’s Fred x Tippitt’s Beau Jangle) die ik uit Nederland meebracht uit de kennel “Tippitt’s” van Jos Walstock. De vader van Tipsy was een hond uit de VS.
Wat was uw doel toen u begon met het fokken van AmStaffs?
Ik moet toegeven dat ik in het begin geen doel had. Ik had eigenlijk helemaal geen fok- of showambities. Ik kocht TIPSY omdat ik verliefd werd op AmStaffs en ik het uiterlijk van de honden van de heer Walstock mooi vond. De beslissingen over de eerste nesten van TIPSY lagen volledig in zijn handen, zoals ook in het koopcontract stond. Alles begon met teef Yaga Tipit z Hanky (dochter van TIPSY), die uitzonderlijk was en mij eigenlijk in de wereld van hondenshows introduceerde.
Gaan de honden die u nu bezit nog terug op uw oorspronkelijke basis?
Ik probeer het, maar het is moeilijk, omdat de AmStaffs van vandaag een iets andere lichaamsbouw en een ander type hebben. Als je competitief wilt blijven, moet je je aanpassen. Maar aanpassen betekent niet dat je een “nieuw” ras moet creëren, zoals we tegenwoordig vaak in showringen zien.
Beschrijf uw kennelvoorzieningen.
Wij hebben een omheind terrein van twee hectare, waar ook een asiel voor verlaten honden, een hondenhotel, ons huis en de voorzieningen voor onze AmStaffs zijn. Het huis is verdeeld in een woon- en een technisch gedeelte. In het technische gedeelte bevinden zich een puppyruimte, een ruimte voor voedselbereiding en een opslagruimte. Buiten hebben we vijf omheinde uitlopen met voorzieningen, elk 4 x 20 meter, en twee uitlopen met voorzieningen van 2 x 150 m². Daarnaast is er een omheide weide van 10.000 m² beschikbaar voor de AmStaffs. De honden leven bij ons in huis en de omheinde delen worden gebruikt afhankelijk van het weer, de voorkeuren van de honden en ons werkschema.
Heeft u enig idee hoeveel AmStaff kennels er in uw land zijn?
Dat is onmogelijk te schatten. Hier moet iedereen die honden wil fokken een geregistreerde kennelnaam hebben. Onder die naam fokt hij alle rassen die hij bezit.
Weet u hoeveel AmStaffs in uw land geregistreerd zijn?
Het eerste AmStaff-nest werd in Tsjechië geboren op 12 mei 1990 en vandaag, in 2022, hebben we registratienummers rond de 13.500. In 2021 werden 331 puppy’s geregistreerd in onze KAST-club. Ik vermoed dat het aantal in de andere club vergelijkbaar was.
Hoeveel leden heeft de club in uw land?
Onze speciale club uitsluitend voor de Amerikaanse staffordshireterriër – KAST – heeft 174 leden. Ik weet niet hoeveel leden de tweede club KCHMP “Club of Few Breeds” heeft, maar ik denk dat het aantal vergelijkbaar zal zijn.
Hoe word je lid?
Dat is heel eenvoudig. Het aanvraagformulier wordt ingevuld, de contributie wordt betaald en naar het adres van de club gestuurd. De informatie staat op de officiële website van de club.
Geeft de club een tijdschrift uit?
Nee, wij hebben geen tijdschrift.
Is er een National Specialty in uw land?
Ja, onze Amerikaanse staffordshireterriër-club (KAST) organiseert elk jaar een Club Show met de titel Club Winner. In Tsjechië valt de Amerikaanse staffordshireterriër eigenlijk onder twee clubs en elk van hen organiseert minimaal één keer per jaar een club- of specialtyshow.
Wat voert u de puppy’s?
Ik voer de puppy’s rauw rundvlees en kip met brokken (ik wissel van merk).
Hoe socialiseert u uw puppy’s?
Ik voed de puppy’s thuis op, dus ze staan van jongs af aan midden in alles. Rond de leeftijd van vijf weken laat ik mensen bij ons komen voor “knuffelbezoek”. Mijn puppy’s hebben altijd veel beweging buiten, ongeacht het seizoen (ik vind dat belangrijk). Als een pup langer bij ons blijft (bijvoorbeeld in afwachting van export), wordt hij getraind aan lijn, bench en autoritten, en we socialiseren hem ook in de stad. Maar eerlijk gezegd vind ik dat niet prettig en geef ik er de voorkeur aan dat de pup met acht weken vertrekt.
Op welke leeftijd beoordeelt u uw puppy’s op gezelschaps- en showkwaliteit en waar let u op?
Ik houd niet van de termen “pet quality” en “show quality”. Het zou juister zijn om te spreken van standaard en buiten standaard, omdat tegenwoordig veel “pet quality” AmStaffs (met andere woorden niet-standaard AmStaffs) de hoogste showtitels behalen dankzij professionele handlers en het team eromheen. Hoe dan ook, ik maak de eerste keuze (voor mezelf) direct bij de geboorte, maar daarna wacht ik nog op het gebit, de oogkleur en de lichaamshouding in beweging. In het algemeen kan ik zeggen dat ik dankzij jarenlange ervaring vrij snel een gewone pup kan onderscheiden van een pup met potentie. Een handleiding daarvoor bestaat echter niet.
Heeft iemand invloed gehad op uw fokprogramma?
Niet echt. Zoals ik al zei, waren mijn eerste nesten in samenwerking met de kennel Tippitt’s en daarna heb ik alles zelf geleid. Vroeger was het echter niet zo eenvoudig om informatie te krijgen. Het fokprogramma werd vooral beïnvloed door honden die uit de VS naar Europa werden geïmporteerd. Ze werden voornamelijk gebruikt om te dekken, of ze nu echt pasten of niet. Toch waren de resultaten goed. Tegenwoordig wordt er veel gesproken over het “fokprogramma” en hebben we de mogelijkheid om informatie uit de hele wereld te krijgen en uitstekende contacten te leggen, maar de resultaten blijven uit. Er ontbreekt gevoel en talent voor fokken, omdat we door de overvloed aan informatie veel “theoretische” fokkers hebben die alleen stambomen combineren zonder naar de kwaliteit van het individu te kijken.
Heeft u puppy’s verkocht naar andere landen in Europa of naar de VS? Heeft u nog contact met de eigenaren?
Ja, u kunt mijn honden waarschijnlijk in alle Europese landen vinden en daarnaast ook in de VS, Brazilië, Japan, de Filipijnen enzovoort. Met sommigen van hen heb ik nog steeds contact.
Wat voor garanties geeft u bij uw puppy’s?
De garantie die met een puppy wordt meegegeven is tegenwoordig een veelbesproken onderwerp. Weinig mensen beseffen dat vanaf het moment dat de puppy aan de nieuwe eigenaar wordt overgedragen, de fokker geen invloed meer heeft op de verdere ontwikkeling. Het is moeilijk om garantie te geven op iets waarop ik op geen enkele manier nog invloed kan uitoefenen. Natuurlijk kan er een verborgen probleem optreden, dat los ik uiteraard op, maar mijn ervaring is dat de eigenaar zijn hond meestal zelf “verminkt”. De meeste problemen ontstaan door verkeerde voeding (meestal een overdaad aan allerlei supplementen), overmatige beweging van de pup, te vaak baden enzovoort. Daar is nog veel meer over te zeggen. Helaas maken onervaren dierenartsen de zaken vaak nog erger. Ik zou zeggen dat de fokker vandaag de dag bijna een “gijzelaar” is. Tegenwoordig wil iedereen garanties op absoluut alles, het liefst voor het hele leven van de hond.
Ik draai de vraag liever om: welke garanties kan ik als fokker krijgen van de nieuwe eigenaar? Hoe wordt mij gegarandeerd dat de puppy zo behandeld wordt dat hij zich ontwikkelt zoals het hoort?
Bent u ooit op de USA Specialty geweest?
Ja, ik ben er vier keer geweest, in de tijd dat het echt de meest prestigieuze tentoonstelling voor ons ras was. De eerste keer was in 2000, samen met mijn nicht, die voor mij vertaalde, omdat ik geen woord Engels sprak.
Ik weet dat u keurmeester bent. Welke rassen keurt u?
Ik ben keurmeester uitsluitend voor de Amerikaanse staffordshireterriër. Ik had geen interesse om mijn keurbevoegdheid uit te breiden naar andere rassen. Ik heb iets andere levensprioriteiten dan het najagen van een carrière als hondenshowkeurmeester. Momenteel accepteer ik nog maar één keurafspraak per jaar. Ik denk ook dat, zolang ik nog een actieve fokker en exposant ben, dit vanuit mijn oogpunt ook een belangenconflict kan zijn.
Heeft u ooit in Nederland gekeurd?
Nee, ik heb nooit in Nederland gekeurd.
Vertel ons iets over temperament.
Temperament is heel belangrijk, zodat de hond gebruikt kan worden voor alle activiteiten en vooral probleemloos in een gezin kan samenleven. Een grote rol wordt hier gespeeld door de juiste socialisatie van de puppy bij de fokker en daarna de correcte opvoeding en training in het nieuwe gezin. De Amerikaanse staffordshireterriër is een terriër met alle voor- en nadelen van dien, en hij moet ook zo behandeld worden. Training moet nadrukkelijker en consequenter zijn. Vroeger hadden we AmStaffs die, laten we zeggen, iets “roofdierachtiger” waren, en dat zag en hoorde je in de showringen. Vandaag is de situatie rustiger, maar nu zien we weer honden zonder energie en met een lege blik. En dat is fout. De AmStaff moet energie en drive hebben, maar het moet wel onder controle staan.
Hoe zou u type, temperament en soundness in volgorde van belangrijkheid rangschikken?
Natuurlijk zou ik kunnen zeggen “gezondheid, temperament, type”, maar ik zie dat niet zo. Deze drie dingen horen samen, het is de BASIS van de fokkerij en kan niet worden gescheiden.
Denkt u dat er gezondheidsproblemen in het ras zijn?
Ik denk niet dat ons ras grote gezondheidsproblemen heeft. Het is waar dat er dingen optreden die we vroeger niet kenden, maar ik denk dat veel ziekten civilisationeel zijn. Honden leven hun natuurlijke leven niet meer, ze worden overdreven schoon gehouden, ze eten brokken van onbekende kwaliteit met giftige toevoegingen en conserveermiddelen, er worden giftige antiparasitaire middelen gebruikt enzovoort. Het is een probleem in alle rassen.
Wat vindt u van fokken? Geeft u de voorkeur aan inteelt, linebreeding of outcrossing?
Ik houd van linebreeding, maar het wordt steeds moeilijker om een geschikte hond te vinden om te gebruiken. Ik houd van honden met de juiste anatomie en die zijn tegenwoordig lastig te vinden. Soms wordt de fokker gedwongen een outcross te maken om een bepaald tekort te verbeteren. Outcross moet echter correct worden gedaan en met de juiste individuen worden gekozen.
Wie is uw all-time favoriet?
Tijdens het bestaan van de AmStaff hebben we veel legendes gehad en het is onmogelijk om er slechts één te kiezen, omdat elke periode zijn eigen honden had. Ik heb dus niet echt favorieten. Ik zeg het liever in het algemeen: voor mij is mijn favoriet elke AmStaff die er in elke situatie goed uitziet en geen handler, photoshop of dierenarts nodig heeft om fouten te verbergen.
Wie is uw grootste winnaar?
Mijn “showcarrière” begon met de teef Int. Ch. Yaga Tipit z Hanky. Dus haar zou ik waarschijnlijk noemen. Zij had alles wat een goede AmStaff moet hebben. Ook al is zij een “Amerikaanse staffordshireterriër van vroeger” (zij werd geboren in 1992), ik denk dat ze zelfs vandaag nog gemakkelijk de showringen zou domineren. Mijn jonge hond BISS, Ch. US Raptor Tipit z Hanky is haar achterkleinzoon en doet me een beetje aan haar denken.
Hoeveel kampioenen heeft u gefokt?
Ik heb werkelijk geen idee. Ik ben gestopt met tellen toen het er ongeveer 150 waren en dat is inmiddels zo’n 10 jaar geleden :-)
Hoeveel kampioenen bezit u die door iemand anders zijn gefokt?
Op dit moment heb ik alleen AmStaffs uit mijn eigen fokkerij en daar werk ik feitelijk al jaren vooral mee. Dat komt omdat ik dan zeker weet wat ik werkelijk bezit en waarmee ik werk. Ik heb zes honden uit de VS geïmporteerd en daarnaast enkele uit Europa (Italië, België, Roemenië, Noorwegen). De meesten daarvan hadden de kampioenstitel.
Is de AmStaff-standaard een goede standaard?
De standaard is eigenlijk niet echt goed; hij is te algemeen en ik heb medelijden met mijn collega-keurmeesters die AmStaffs niet volgen en op basis daarvan moeten keuren. Een echt hoogwaardige en objectieve toelichting op elk afzonderlijk punt van de standaard ontbreekt. Wat tot nu toe geschreven is, is min of meer reclame en promotie van de honden van de auteur of een onofficiële versie die FCI-keurmeesters niet echt kunnen volgen. Natuurlijk heb ik erover nagedacht om zelf een commentaar op onze standaard te maken, maar ik denk dat dit de taak en plicht is van de Amerikaanse staffordshireterriër Club in de VS. Zij zouden als eersten geïnteresseerd moeten zijn in het behoud van type en kwaliteit van het ras. Helaas staat tegenwoordig alles onder controle van professionele handlers (vaak ook fokkers), die geen veranderingen nodig hebben. De FCI heeft de afzonderlijke lid-entiteiten (clubs) feitelijk gevraagd om aanvullingen op de nationale rasstandaarden voor te stellen. Ik hoop dat wij binnenkort ook een officieel AKC-commentaar op de AST-standaard ontvangen, wat het ras ten goede zal komen.
Hoe belangrijk is grooming?
Het is belangrijk en een goed verzorgde hond ziet er veel beter uit in de ring. Hij moet een mooie vacht hebben; het wit moet stralen en echt wit zijn (let op: dat bereik je niet met één wasbeurt vlak voor de show, het moet regelmatig worden onderhouden), de nagels moeten geknipt zijn en uitstekende haren moeten worden bijgewerkt. Het is als een vrouw met make-up en zonder make-up.
Helaas komt “verboden grooming” tegenwoordig veel voor en het is ongelofelijk wat mensen allemaal weten te verbergen om met een hond te winnen (ik noem maar willekeurig het corrigeren van de staart zodat deze naar beneden wordt gedragen, het tatoeëren van de oogleden enzovoort; ik zou nog veel meer kunnen noemen :-( )
Wat zijn uw interesses buiten honden?
Bij ons draait alles om honden (asiel, hotel en AmStaffs). Het is zwaar werk en er blijft niet veel tijd over voor andere activiteiten. Maar telkens als ik kan, ga ik ergens naartoe waar het warm is om aan zee te ontspannen. Ik snorkel graag. Ik ben ook geïnteresseerd in alles wat met diergeneeskunde te maken heeft. Nieuwe studies, nieuwe behandelingen enzovoort.
Welk advies zou u geven aan nieuwe mensen die met dit ras beginnen?
Het is moeilijk om advies te geven, omdat ik uit ervaring weet dat de meeste mensen pas vragen stellen wanneer ze al besloten hebben een AST te kopen. Alles wat ze van mij willen horen, is dat ze het goed hebben gedaan en goed hebben gekozen. Toch zou ik het in drie punten samenvatten.
1) Zoek eerst iets uit over het temperament zodat je weet waar je aan begint. Het is een terriër en geen typische “pack” hond. Bepaal vervolgens met welk doel je de hond wilt en welke activiteiten je ermee wilt doen.
2) Bezoek enkele fokkers die al lange tijd met AmStaffs leven en er meerdere thuis hebben.
3) Vertrouw NOOIT een fokker die zegt dat hij de beste is en de beste honden ter wereld heeft!!!!
Heeft u een boek over het ras geschreven?
Nee. Ik denk dat alles al geschreven is en dat dat meer dan genoeg is voor beginnende fokkers en eigenaren. Tegenwoordig is er zo’n grote hoeveelheid informatie op internet dat iedereen die niet lui is kan vinden wat hij nodig heeft.
Is er nog iets dat we niet hebben besproken en dat u onze lezers wilt meegeven?
Nee, alles is gezegd.
Heel erg bedankt dat u de tijd heeft genomen om dit interview te doen, Hana. Ik heb ervan genoten.
Ik dank u ook heel erg, Wil, het was een genoegen!