Interview met Kim Rudzik – FRAJA EC
Zou je jezelf willen voorstellen aan de leden van onze club?
Mijn naam is Kim Rudzik, van Fraja EC Amerikaanse staffordshireterriërs. Ik ben getrouwd met mijn man Rick en moeder van drie kinderen: Rick Jr., Julia (15) en Alex (13).
Op de cover zien we één van jouw honden, waarom heb je voor deze foto gekozen?
“Maddy (Castle Rocks Sbbystaff Mad About You) en ik, winnend in de groep op de legendarische Morris and Essex K.C. show. Een show met een ongeëvenaarde historie. Deze show wordt slechts eens in de vijf jaar georganiseerd. Wij wonnen de Terriergroep in 2010 onder keurmeester Mr. James Reynolds. In datzelfde jaar won Maddy ook Montgomery County K.C. 2010. Een recordjaar!”
Fraja kennel heeft een lange geschiedenis, kun je vertellen hoe het begon? Wanneer begon het, wie waren betrokken en welke honden vormden de basis?
De Fraja kennelnaam begon oorspronkelijk met Fraser (nu O’Neil) in het midden van de jaren 70. Fraja werd later partner met John McCartney. Mr. King had een professionele handler die zijn honden showde en beslissingen nam binnen zijn fokprogramma, zijn naam was John McCartney. Don Haggerton besloot te beginnen met het showen van honden en werd geïntroduceerd bij Mr. McCartney. In 1986, net vóór de start van Fraja EC, werd de combinatie Ch. Sindelar’s Sonny Boy of Tara x Ch. Fraja’s Thunder Battery gefokt. Dit nest bracht Winning Ticket voort. De rest is geschiedenis zoals men zegt! Zowel John als ik fokken nog steeds onder de naam Fraja EC en recent hebben we samen een nest gefokt uit Ch. Vaca Valley’s Bold Ruler for Fraja EC x Ch. Champagne Wishes.
Zijn er kenmerken die typisch zijn voor “Fraja” honden? Is er een groot verschil met andere bloedlijnen?
“Ik zou zeggen dat typische kenmerken van Fraja honden zijn dat ze consistente conformatie en type hebben. Je herkent een echte Fraja hond vaak direct aan het type. Ze hebben doorgaans een goede voorhand en mooie hoeking.
We hebben enkele uitzonderingen, maar over het algemeen wijken ze niet af van het standaardtype. Ze zijn meestal van een gematigd type, niet te terrierachtig en niet te bully. Een Staffordshire terriër die geschikt is als huishond, maar ook beschikt over intelligentie en werkvermogen.
Fraja honden zijn daarnaast meestal zeer correct gebouwd en bewegen zuiver, met een correcte toplijn.”
Eén van de punten die ik zou willen verbeteren binnen Fraja honden is de staartdracht.
Het is belangrijk om de zwakke punten binnen je fokprogramma te herkennen zodat je deze kunt verbeteren. Fraja honden en andere lijnen verschillen daarin. Ik denk dat fokkers vooral fokken naar hun eigen voorkeur. Niet iedere fokker houdt van het Fraja type, maar dat is juist waarom wij een vaste aanhang hebben.”
Wat vind je ervan dat “Fraja” nog steeds zo belangrijk is binnen het ras?
“Ik denk dat een fokprogramma dat consistent type kan produceren altijd relevant zal blijven voor huidige en toekomstige generaties. Wanneer fokkers op zoek zijn naar toevoegingen voor hun programma, zoeken zij naar consistentie. Fraja staat bekend om die consistentie.”
Je bent ook een succesvolle allround handler, kun je onze leden advies geven wat wel en niet te doen bij het showen van een AmStaff?
“Wat je niet moet doen: ik zie wereldwijd dat handlers niet altijd letten op de spanning van hun hond. Laat geen contact toe met andere honden als daar mogelijk problemen uit kunnen ontstaan. Daarnaast moet je je hond leren omgaan met nieuwe situaties. Train thuis het stil staan en het tonen van gebit en beet.”
Hoe bereid je een hond voor op een show?
“Ik bereid elke show ongeveer hetzelfde voor. Zorg dat de hond schoon is en netjes getrimd. Denk aan snorharen, nagels en voeten. Dat heeft ook invloed op de beweging. Zo bereid ik mijn honden voor.”
Wat is je grootste prestatie in de hondensport?
“Dat is moeilijk te zeggen, maar twee hoogtepunten springen eruit. Mijn eerste Best of Breed op de National Specialty met Ch. Fraja’s Winning Ticket (zelf gehandeld). En het neerzetten van een consistente reeks resultaten.”
Als je moest kiezen tussen handling of fokken, wat zou je kiezen?
“Ik kan niet kiezen tussen handling en fokken, tenzij ik fysiek niet meer zou kunnen showen. Voor mij hoort het bij elkaar. Ik vind het geweldig om mijn eigen fokproducten te showen, maar ook het professioneel showen van honden voor anderen geeft veel voldoening.”
Je hebt veel gereisd en shows bezocht, wat is de meest indrukwekkende show die je hebt meegemaakt?
“De World Dog Show in Boedapest. Het was mijn eerste WDS en het was indrukwekkend om zoveel AmStaffs bij elkaar te zien en zoveel steun voor het ras.”
Wat is volgens jou het verschil tussen AmStaffs in Europa en de VS?
“Het grootste verschil zit in aantallen en type. In Europa zie je vaak zwaardere honden en meer rood gekleurde honden, terwijl in de VS brindle vaker voorkomt.”
In Nederland moeten AmStaffs een gedragstest doen voordat ze mogen fokken, wat vind je daarvan?
“Ik vind dat een uitstekende zaak. Temperament is één van de belangrijkste eigenschappen van het ras en wordt soms onderschat.”
Wat is je mening over Ataxia en het gebruik van dragers in fokprogramma’s?
“Ataxia is een ernstige aandoening. Fokkers hebben de verantwoordelijkheid om dit te voorkomen. Met de huidige testen is dat goed mogelijk en zou het nooit meer voor mogen komen.”
De wereld zonder AmStaff?
“Een wereld zonder AmStaff is een wereld zonder de meest loyale en liefdevolle metgezel…”
Hoe zie je de toekomst van het ras?
“Ik zie momenteel verschillende typen binnen het ras: zeer verfijnde honden, zeer bully types en een gematigd type ertussenin. Dat gematigde type moet behouden blijven.”
Wij bedanken Kim Rudzik voor het meewerken aan dit interview en wensen haar veel succes in de toekomst met het ras.