Interview met Kaisa Metteri – Masterbolt Kennel
Wanneer en hoe is Masterbolt Kennel ontstaan?
Ik kwam al heel vroeg in aanraking met AmStaffs, toen de eerste AmStaffs in 1985 naar Finland kwamen, maar Staffords waren eigenlijk mijn eerste ras. Mijn eerste eigen AmStaff werd geboren in 1989 en kwam uit Nederlandse lijnen: Skram’s White Rock Chasqui x Scram’s Cactus Needle. In die tijd lag mijn focus meer op gehoorzaamheid en werken met honden. Hondenshows kwamen pas veel later.
Vanaf het allereerste begin wilde ik zoveel mogelijk leren over het ras en in de tijd vóór internet betekende dat boeken, brieven en reizen naar de VS. Mijn eerste geïmporteerde teef in 1992 was niet gezond genoeg voor de fok. Mijn tweede import in 1995 werd mijn foundation teef.
Chi Town Geena was een dochter van specialty winnaar CH Gracie B Good en CH Tara’s The Untouchable. Geena was een zeer mooie teef met veel temperament en bracht twee mooie nesten voort.
Op de cover zien we Multi Ch & multi winner Masterbolt Feels Like Gold. Waarom koos u deze foto?
Hulda is een dochter van Fraja Ec Gold Standard en Cold Rain von Ronnys Red Company. Zij is mijn meest succesvolle zelfgefokte hond en voor mij nog steeds een uitstekend voorbeeld van het ras. Hulda won ook de Nederlandse specialty onder Ben Regeer in 2009.
Zij is tevens mijn enige fokproduct dat ooit BIS won op een allround hondenshow in Finland. Helaas konden we deze foto niet op de cover gebruiken, dus hebben we gekozen voor een andere afbeelding. Mevrouw Metteri ging hiermee akkoord. Op de cover zien we Masterbolt Gold Rush.
Als fokker en keurmeester, wat zoekt u in een AmStaff?
Ik zoek een open, gebalanceerde en matige hond die zich typisch beweegt, zowel in de fok als in de ring. In de fok kun je bepaalde fouten compenseren en hopen te verbeteren, maar in de praktijk geldt bij het keuren vaak hetzelfde: de perfecte hond bestaat nog niet.
Wanneer en waarom besloot u keurmeester te worden?
Ik dacht altijd al dat keuren ooit mijn weg zou worden, maar de tijd vloog voorbij en ineens moest ik me inschrijven voor de opleiding, omdat er in Finland een leeftijdsgrens geldt om te starten.
Wat vindt u leuker: fokken of keuren?
Ik geniet echt van het keuren, vooral van AmStaffs in verschillende landen, omdat dit een perfecte manier is om het ras internationaal te bekijken. Ik had al besloten te stoppen met fokken toen ik bezig was met mijn keurmeestersexamen, maar ik vond mijn passie terug en geniet weer enorm van het fokken.
Ik fok niet vaak, maximaal één nest per jaar, dus ik geniet echt van mijn pups. Ik kan daarom niet kiezen tussen deze twee.
Welke veranderingen of ontwikkelingen heeft u door de jaren heen in het ras gezien?
Er is een trend naar overdreven gehoekte achterhand en volledig rechte voorhanden, en je ziet zelfs honden die gestapeld worden met een aflopende bovenlijn. Dat is niet hoe het hoort. Ook moeten de voorhanden breed zijn, maar niet zo breed mogelijk; deze honden zijn geen bulldogs.
Het is erg belangrijk om de rasstandaard goed in gedachten te houden en echt te begrijpen wat deze betekent. AmStaffs moeten gematigde honden zijn, zonder overdrijving.
Wat is uw favoriete hond aller tijden en waarom?
Ik kan er niet één noemen, omdat er zoveel geweldige honden zijn geweest. Natuurlijk is er altijd een speciale hond voor mij en dat is Multi CH Fraja Ec Gold Standard. Hij was niet alleen een geweldige hond, maar had ook een uitzonderlijk temperament en ik heb meer dan 7 jaar met hem mogen samenleven.
Andere geweldige honden uit het verleden zijn onder andere Sindelar’s Sonny Boy of Tara, Sindelar’s Gentleman Jim en Fraja Ec Winning Ticket, en nog vele anderen.
Zijn er kenmerken die typisch zijn voor uw fok?
Ik ben erin geslaagd om mooie voorhanden te fokken en de meeste van mijn honden hebben sterke snuiten en goede natuurlijke oren. Ik denk dat veel mensen in mijn land mijn fokproducten herkennen aan hun uitstraling.
Heeft u advies voor jonge AmStaff fokkers?
Zeker! Neem de tijd om het ras te bestuderen en zoek de beste honden voor je fok. Praat met ervaren fokkers en denk niet dat het makkelijk is om keer op keer goede honden te fokken.
Wees eerlijk tegenover jezelf en maak geen excuses. Soms win je, soms verlies je en soms heb je een geweldige combinatie, maar soms moet je gewoon erkennen dat het niet goed was.
Heeft u zorgen over gezondheid of temperament in de toekomst?
Ik denk dat er in veel landen steeds meer aandacht komt voor gezondheidstesten. Toch zijn er nog veel grote fokkers die hun honden helemaal niet testen. Ik vind elleboogdysplasie een behoorlijk groot probleem en ook hartproblemen.
Testen en eerlijk praten over problemen is de enige manier om vooruitgang te boeken. De temperamenten van de meeste AmStaffs die ik heb gekeurd zijn zeer goed. Ik denk dat fokkers wereldwijd het belang van een goed karakter begrijpen.
Wat vindt u ervan om onze AmStaffs te keuren tijdens onze Nationals?
Ik kijk er erg naar uit! Zoals gezegd kwam mijn eerste AmStaff uit Nederlandse lijnen, dus ik hoop echt nog wat van die oude bloedlijnen terug te zien. Ik weet zeker dat het een geweldige dag wordt met ons geliefde ras!
Terugblik Clubmatch 2016
Allereerst opnieuw bedankt aan de AmStaff club voor de uitnodiging om jullie specialty te keuren en dank aan alle fokkers en liefhebbers die hun honden hebben ingeschreven. Ik heb een goed beeld gekregen van de kwaliteit van de Nederlandse AmStaffs.
Zoals altijd heeft elk land zijn eigen typische aandachtspunten, naast algemene rasproblemen, maar ook specifieke sterke punten. In Nederland vond ik de meeste honden in een zeer goede fysieke conditie, wat laat zien dat ze goed verzorgd worden. De maten waren over het algemeen goed, maar het blijft belangrijk om binnen de standaard ook de juiste verhoudingen te behouden, zodat honden niet te zwaar of te laag op de benen worden.
In Nederland heb ik enkele van de beste pigmentaties gezien bij blauwe en andere verdunde kleuren. Mooie donkere ogen en neuzen zijn tegenwoordig niet vanzelfsprekend, dus zorg dat dit behouden blijft. Ook zag ik veel uitstekende staarten bij zowel reuen als teven—misschien wel de beste die ik ooit heb gekeurd. De temperamenten waren zoals het hoort: goed.
Typische problemen in het ras zijn tegenwoordig te korte en/of te rechte voorhanden. Dit zag ik ook bij meerdere honden in jullie land. Gelukkig zag ik weinig overdreven gehoekte achterhand in combinatie met rechte voorhanden, wat in veel landen wel een trend is. Onthoud: gematigdheid is het sleutelwoord in ons ras.
Bij puppy’s en junioren zag ik vrij veel lichte snuiten. Dit is een gevaarlijke ontwikkeling, omdat zwakke kaken vaak samengaan met kleinere tanden en problemen met de onderhoektanden. Een zwakke snuit met zware lippen helpt daarbij niet. Ik zie graag sterke snuiten met krachtige onderkaken en strakke lippen.
Een ander aandachtspunt is beweging. Ik zag vrij veel honden met een korte achterpas. Er moet sprake zijn van goede reach en drive, zodat de hond veel terrein wint per pas. Ik zeg altijd dat bij een AmStaff de motor in de achterhand moet zitten.
Ik was erg tevreden over mijn winnaars en reserve winnaars. Mijn BOB had voor mij een iets schoner voorhoofd mogen hebben, maar was verder een goed gebalanceerde en goed bewegende hond. Mijn BOS was een mooie teef van correcte maat met goede verhoudingen en een fraai hoofd, al had ik haar graag op gras zien bewegen omdat ze wat gehaast was.
De reserve teef was zeer goed gebouwd en stijlvol met een prachtig hoofd, maar liet zich op het einde minder goed zien, wat mijn beslissing makkelijker maakte. De competitie voor beste hoofd was sterk, met prachtige hoofden. De winnaar had een zeer schoon, mannelijk, sterk en stijlvol hoofd met mooie rozenoren.
Het was mooi om veel ervaren fokkers langs de ring te zien en met hen te kunnen spreken. Nieuwe fokkers: zoek contact met hen en leer van hen. Deze kennis zal niet altijd beschikbaar blijven.
Vakantiegroeten uit een koud Finland.